โครงสร้างของน้ำค้าง

ขวด เดวาร์ หรือที่เรียกว่าขวดแช่เย็น ใช้ในการจัดเก็บและจ่ายผลิตภัณฑ์ที่เป็นของเหลว (เช่น ไนโตรเจนเหลว ออกซิเจนเหลว อาร์กอนเหลว ฯลฯ) โดยทั่วไปแล้ว ปริมาตรอากาศของกระบอกสูบ เดวาร์ 180MPa เทียบเท่ากับกระบอกสูบเหล็กกล้า 1800-2400psi เนื่องจากกระบอก เดวาร์ ต้องตระหนักถึงการทำงานของการจ่ายของไหล การจ่ายอากาศ และการควบคุมแรงดัน วาล์วและชิ้นส่วนของวาล์วจึงมีมากมาย

โครงสร้างด้านบน เดวาร์

เดวาร์ ประกอบด้วยวาล์วเปิด-ปิดสี่วาล์ว วาล์วหนึ่งตัวสำหรับการเชื่อมต่อแก๊ส การเชื่อมต่อของเหลว การเชื่อมต่อไอเสีย และวงจรแรงดัน ผู้ผลิต น้ำค้าง ส่วนใหญ่จำแนกวาล์วทั้งสี่นี้ตามสี: สีเขียวสำหรับวาล์วแก๊สและบูสเตอร์ สีน้ำเงินสำหรับวาล์วเฟสของเหลว และสีเทาสำหรับวาล์วไอเสีย นอกจากนี้ยังมีวงจรแรงดัน เกจวัดระดับของเหลว เกจวัดแรงดัน วาล์วนิรภัย และจานแตก

วาล์วเฟสแก๊ส/วาล์วเฟสของเหลว: ใช้สำหรับเต้าเสียบแก๊ส/ของเหลว

บูสเตอร์วาล์ว: ทำหน้าที่ปรับแรงดันของวงจรบูสเตอร์ สามารถอ่านค่าความดันที่ควบคุมบนวาล์วเพิ่มแรงดันได้บนเครื่องชั่ง (ไม่แนะนำให้ลูกค้าปรับความดันที่วาล์วเพิ่มแรงดัน) หลังจากวาล์วบูสต์ในวงจรบูสเตอร์เปิดตามปกติ จะมีน้ำแข็งเกาะบนวงจรบูสเตอร์ (หากไม่มีน้ำแข็งเกาะ แสดงว่ากระบอกสูบว่างเปล่าหรือวงจรบูสเตอร์ถูกบล็อก)

วาล์วนิรภัย: ในแนวคิดทั่วไป วาล์วนิรภัยเป็นอุปกรณ์นิรภัยที่ป้องกันภายใต้สถานการณ์พิเศษ อย่างไรก็ตาม วาล์วนิรภัยบนถัง เดวาร์ ทำงานและกระโดดเกือบทุกวัน ซึ่งจะส่งผลต่อสปริงของวาล์วนิรภัย ส่งผลให้อัตราความล้มเหลวของวาล์วนิรภัยค่อนข้างสูง

ตัวบ่งชี้ระดับของเหลว: แสดงถังเปล่า ครึ่งถังและถังเต็ม อย่างไรก็ตาม เกจวัดระดับของเหลวไม่สามารถใช้สำหรับการวัดที่แม่นยำได้ มันสามารถใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการบ่งชี้เท่านั้น

โครงสร้างภายในลำกล้อง เดวาร์

เดวาร์ เป็นถังเก็บจริง ภายในประกอบด้วยกระบอกสูบชั้นใน ชั้นฉนวน ชั้นสุญญากาศ และกระบอกสูบชั้นนอก โดยมีคอยล์แก๊สซิฟิเคชันและคอยล์แรงดันอยู่ตรงกลาง